Przed 1939 mieszkała z matką przy ulicy Siennej w Warszawie. Po utworzeniu getta jej mieszkanie znalazło się w tzw. małym getcieTadeusz K. Gierymski, „O tym nie można ani mówić, ani milczeć”, Spojrzenia, Nr. 123, 28 kwietnia 1995. ISSN 1067-4020.. W dzielnicy zamkniętej zaangażowała się w działalność organizacji charytatywnej CENTOS, która opiekowała się osieroconymi i bezdomnymi dziećmi, których w getcie przybywało. Emanuel Ringelblum zaangażował Henrykę Łazowertównę do prac kancelaryjnych w Samopomocy Żydowskiej (Alejnhilf). Pisała podania, redagowała treść ulotek, a także współtworzyła Archiwum RingelblumaSamuel D. Kassow, „Who will Write Our History?: Emanuel Ringelblum, the Warsaw Ghetto, and the Oyneg Shabes Archive”, Bloomington (Indiana), Indiana University Press 2007, s. 181. , .. Opisywała losy ludności żydowskiej walczącej o przeżycie i skazanej na zagładę. Mimo ciężkich warunków nadal tworzyła, napisała m.in. poemat Mały szmugler.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Henryka Wanda Łazowertówna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.