W 1828 duchowieństwo prawosławne rozpoczęło działalność misyjną wśród mieszkańców osiedla szartaskiego, a w 1834 imperator Mikołaj I Romanow wydał decyzję o utworzeniu na terenie eparchii permskiejDo 1885 Jekaterynburg należał do eparchii permskiej. dwóch jednowierczych monasterów, męskiego i żeńskiego. Żeński monaster miał zostać ulokowany nad Szartaszem, a bogaty kupiec Wierchodanow przekazał na ten cel ziemię, łącznie sto dziesięcin gruntów, a także zapewnić miał inne przywileje ekonomiczne w tej okolicy. Plany te ostatecznie nie zostały zrealizowane. W 1849 wzniesiona została murowana czasownia, która w 1862, przy wsparciu jednego z pobliskich zakładów, przekształcona została następnie w pełnoprawną cerkiew.
Współcześni określali cerkiew jako ubogą i lichą, wyglądającą raczej jak rodzaj urzędu niż obiekt sakralny. Był to prosty, murowany budynek z drewnianą dzwonnicą, mieściło się w nim także mieszkanie kapłana, a stan techniczny obiektu już w latach osiemdziesiątych XIX wieku nie był najlepszy. Zewnętrzne ściany pomalowane były na biało, fasada dekorowana była czterema kolumnami, a sama cerkiew wyposażona była w cztery dzwony.