Po tej bitwie Aneirin skomponował Y Gododdin na pamiątkę swych poległych mecenasów oraz ich rycerzy.
Przyjmuje się, że po upadku Owaina Aneirina zamordował nieznany z imienia walijski rycerz, którego poeta obraził w swym poemacie Y Gododdin, wypominając mu, że nie przybył Owainowi na pomoc.
Recepcja twórczości W Triadach Walijskich Aneirina opisano jako "księcia bardów" a także autora "płynnych wierszy" (ang. "of flowing verse"). Nenniusz wymienia go pośród najwcześniejszych poetów walijskich (Cynfeirdd), jako współczesnego Talhaearnowi, Taliesinowi, Bluchbarddowi oraz Cianowi. Odniesienia do Aneirina można znaleźć w twórczości walijskich "Poetów Książęcych", lecz jego sława zmniejszyła się w późnym średniowieczu, dopóki antykwariusze z czasów Tudorów nie zainteresowali się ponownie walijską tożsamością. Obecnie twórczość Aneirina jest wciąż wysoko ceniona, chociaż kwestia tożsamości autora wymaga osobnego omówienia.