W toku działań wojennych zostały improwizowane kolejne dwa pododdziały → plutony łącznikowe II RP.
Plutony łącznikowe posiadały po trzy samoloty szkolne RWD-8 lub PWS-26 pochodzące z poszczególnych aeroklubów regionalnych oraz ośrodków szkolenia lotniczego. Personel latający stanowili żołnierze rezerwy. Jednym z pilotów był Bohdan Arct, późniejszy dowódca 316 Dywizjonu Myśliwskiego Warszawskiego.
„Załogi plutonów łącznikowych latając podczas Wojny Obronnej 1939 roku na powolnych i nie uzbrojonych samolotach, zapisały jedną z najpiękniejszych kart w historii polskiego lotnictwa, wykonując powierzone zadania z pełnym poświęceniem, w ustawicznym zagrożeniu od lotnictwa nieprzyjaciela, jak też niemieckiej obrony przeciwlotniczej oraz - niestety - własnej”Jerzy Pawlak, Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939, s. 241..