Paschalis Fortuño Almela OFM, Pascual Fortuño Almela (ur. 5 marca 1886 w Villarreal, zm. 7 września 1936 pod Castellón de la Plana) – hiszpański franciszkanin, męczennik, ofiara prześladowań antykatolickich okresu hiszpańskiej wojny domowej, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życiorys Wykształcenie zdobywał w szkołach franciszkańskich i 18 stycznia 1905 r. wstąpił do klasztoru w Gilet pod Walencją. 24 stycznia 1909 r. złożył śluby zakonne. Po ukończeniu studiów filozoficzno – teologicznych 15 sierpnia 1913 r. otrzymał w Teruel sakrament święceń. Będąc wzorem pobożności realizował swój apostolat jako wychowawca kleryków. Skierowany został do Niższego Seminarium Duchownego w Benissa, a po czterech latach do posługi na placówce w Argentynie. Ponownie w kraju podjął działalność dydaktyczną, a w 1931 r. został mianowany wikariuszem nowicjatu klasztoru w Walencji, gdzie przebywał do wybuchu wojny domowej. Był propagatorem sakramentu Eucharystii, rozważań pasyjnych i miłości do Matki Bożej. U współczesnych mu wiernych zyskał uznanie jako kaznodzieja, rekolekcjonista, kierownik duchowy i spowiednik. Po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii w okresie eskalacji prześladowań Kościoła katolickiego udał się z Gilet do rodzinnego miasta. Gdy 7 września 1936 r. rozpoznano w nim osobę duchowną został aresztowany.