Pierwszy film fabularny nakręcony został przez Alberiniego w roku 1905. Przedstawiał zdobycie Rzymu przez wojska włoskie w 1870 i nosił tytuł La presa di Roma (tłum. Zdobycie Rzymu). Filmami tworzonymi w tym okresie – zgodnie z regułami obowiązującymi przez dziesięciolecia w spektaklach teatralnych – były przede wszystkim dramaty, bardzo często podejmujące wątki miłosne oraz historyczne i kończące się zazwyczaj elementami humorystycznymi.
Pierwszy film dźwiękowy został wyświetlony 19 października 1906 roku w Palazzo Agostini w Pizie przez profesora Pietra Pieriniego. Film został wyprodukowany przez zakład Fabbrica Pisana di Pellicole ParlateRenato Bovani e Rosalia Del Porro, Il Lumière di Pisa, Pisa, Felici Editore, 2005..
„Złoty” wiek (1910–1919) upright=0.6|right|thumb|Plakat do filmu Cabiria (1914) Giovanniego Pastronego W latach 1910–1919 kino włoskie cieszyło się dużą popularnością na całym świecie, dzięki realizowanym z dużym rozmachem filmom o tematyce historycznej i religijnej. Szczególnie duży sukces odniosły: reżyserowany przez Maria Caseriniego film o zniszczeniu Pompejów – Gli ultimi giorni di Pompei (tłum.