Hienadź Paszkou publikował swoją poezję od 1967 roku. Charakteryzowała ją publicystyczność oraz różnorodność środków gatunkowych i obrazowo-stylowych. Był autorem poematów Żurawiny u szerani, Trywoha (oba 1977), Na łasinych kartach (1978), Dziauczynka z błakitnym miaczykam (1980), Lehienda Prylaci (1983). W swojej twórczości na wiele zjawisk współczesności patrzył poprzez pryzmat historii. Przedstawiał w swoich wierszach historyczne postaci: Maksima Bahdanowicza, Wincentego Konstantego Kalinowskiego, Jankę Kupałę Franciszka Skarynę, Wasila Tałasza, a także zabytki i miejsca związane z historią świata. Był autorem scenariusza filmu dokumentalnego Ja ziamlu lublu tak. Przetłumaczył na język białoruski książkę Ju. Woranaua Masty pamiaci (1991) – dziennik poetycki z obleganego przez Niemców w czasie II wojny światowej Leningradu.
Odznaczenia Na książki Czyrwony żawaranak (w języku rosyjskim, 1977) i Dystancyja niebiaspieki (1979) Hienadź Paszkou otrzymał w 1980 roku Nagrodę Leninowskiego Komunistycznego Związku Młodzieży Białorusi oraz w 1998 roku Państwową Nagrodę Białorusi.
Utwory
Przypisy
Bibliografia