Powstanie Polskiego Wydziału Lekarskiego Po upadku Polski, a następnie Francji w 1939 organizacja Polskich Sił Zbrojnych odbywała się w Wielkiej Brytanii. Problemem stało się pozyskanie dla formowanych jednostek odpowiedniej liczby lekarzy i farmaceutów. Wśród żołnierzy było wielu studentów medycyny z przedwrześniowej Polski, a także znacząca liczba oficerów rezerwy – profesorów i docentów wykładających przed wojną na wydziałach medycznych polskich uniwersytetów. Autorem pomysłu utworzenia instytucji akademickiej kształcącej polskich lekarzy wojskowych był płk prof. dr n. med. Francis Albert Crew komendant Szpitala Wojskowego w Edynburgu, profesor Uniwersytetu Edynburskiego. Ze strony polskiej gorącymi orędownikami tego projektu stali się wybitny chirurg ppłk prof. dr n. med. Antoni Jurasz, przed wojną dziekan i prorektor Uniwersytetu Poznańskiego oraz płk prof. dr n. med. Tadeusz Sokołowski. Zaproponowano utworzenie Polskiego Wydziału Lekarskiego przy Uniwersytecie w Edynburgu uzyskując szybko poparcie władz uniwersyteckich. Zgoda władz Uniwersytetu w Edynburgu pozwoliła dowódcy Okręgu Wojskowego w Szkocji, gen. bryg. dr Marianowi Kukielowi poinformować o tym Naczelnego Wodza. Wniosek, pozytywnie zaopiniowany przez Szefa Służby Zdrowia Naczelnego Wodza, ppłk dr n. med.