Historia WOCCU została założona w dniu 1 stycznia 1971 r. jako światowa organizacja zrzeszająca regionalne i krajowe związki (spółdzielnie osób prawnych), nadzorujące spółdzielnie oszczędnościowo-kredytowe poszczególnych regionów i krajów. Organizacja ta – chociaż powstała w II połowie XX stulecia z siedzibą w Stanach Zjednoczonych – nawiązuje do europejskiej XIX-wiecznej tradycji spółdzielczego ruchu oszczędnościowo-kredytowego, który narodził się w Niemczech (jego pionierami byli: Hermann Schulze-Delitzsch, 1852 i Friedrich Wilhelm Raiffeisen, 1864), a następnie rozszerzył się na inne kraje europejskie, m.in. Austrię, Włochy, Francję, Holandię, Anglię, Polskę (Franciszek Stefczyk, 1890) i dopiero na przełomie XIX i XX w. – na kontynent północnoamerykański. Tendencje integracyjne tego ruchu zostały jednak zainicjowane nie w Europie, lecz w Stanach Zjednoczonych. Ich początek – to utworzenie w 1934 roku Krajowego Stowarzyszenia Związków Kredytowych na obszarze Stanów Zjednoczonych (Credit Union National Association – CUNA)Zob.: Roy F. Bergengren, Credit Union North America. Southern Publishers Inc., New York, 1940;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Światowa Rada Związków Kredytowych · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.