Nie pozwolono jej wyjść za mąż, była uważnie strzeżona nawet po ukończeniu wieku uniemożliwiającego posiadanie potomstwa.
Dzieciństwo Eleonora straciła ojca w wieku dwóch lat i była wychowywana przez stryja, Ryszarda Lwie Serce oraz babkę Eleonorę akwitańskąPlantagenet ancestry: a study in colonial and medieval families, Douglas Richardson i Kimball G. Everingham, s.6. Oznaczało to, że znajdowała się pod ciągłą kuratelą Andegawenów, przez co nawet matka Konstancja nie uznała jej jako potencjalnej następczyni na tronie bretońskimDUCHESSES AND DEVILS: THE BRETON SUCCESSION CRISIS (1148–1189), Melissa Pollock. Kiedy Artur, młodszy brat, został domniemanym dziedzicem Anglii i Brytanii, stała się jedną z najlepszych kandydatek na żonę swoich czasów. W 1190 roku, kiedy Ryszardowi nie udało się wydać swojej siostry Joanny za brata Saladyna, Al-Adila, zaproponował w jej miejsce Eleonorę;