Zdobył tytuł mistrza świata WBC w wadze junior piórkowej (superkoguciej) po zwycięstwie przez nokaut w 12. rundzie z dotychczasowym mistrzem Yum Dong-kyunem 21 maja 1977 w San Juan. Skutecznie bronił zdobytego tytułu wygrywając 11 lipca 1977 w San Juan z Raulem Tirado przez TKO w 5. rundzie, 19 stycznia 1978 w Kitakyūshū z Royalem Kobayashim przez nokaut w 3. rundzie, 8 kwietnia 1978 w Bayamón Juana Antonio Lópeza przez TKO w 7. rundzie, 2 czerwca 1978 w Nakhon Ratchasima Sakada Petchyindee przez TKO w 3. rundzie i 9 września 1978 w San Juan Leonardo Cruza przez TKO w 13. rundzie.
W następnej walce Gómez zmierzył się z niepokonanym dotąd Carlosem Zárate, który był mistrzem świata WBC w wadze koguciej i postanowił zdobyć pas w wyższej kategorii. 28 października 1978 w San Juan Gómez wygrał przez techniczny nokaut w 5. rundzie. Następnie kontynuował zwycięskie obrony tytułu wygrywając 9 marca 1979 w Nowym Jorku z Néstorem Jiménezem przez TKO w 5. rundzie, 16 czerwca 1979 w San Juan z Julio Hernándezem również przez TKO w 5. rundzie, 28 września 1979 w Las Vegas Carlosa Mendozę przez TKO w 10. rundzie, 26 października 1979 w Nowym Jorku niepokonanego dotąd Nicky’ego Pereza przez TKO w 5. rundzie, 3 lutego 1980 w Las Vegas z Rubénem Valdezem przez TKO w 6. rundzie, 22 sierpnia 1980 w Las Vegas z Derrikiem Holmesem przez TKO w 5.