Od końca lat 20. pracował na wysokich stanowiskach w instytucjach ubezpieczeń społecznych, m.in. był komisarzem rządowym Okręgowego Związku Kas Chorych w Poznaniu. W latach 1930–1932 wykładał też w Wyższej Szkole Handlowej w Poznaniu. W 1932 roku pracował w Ministerstwie Opieki Społecznej, nadzorując system ubezpieczeń społecznych, a od 1935 roku był pierwszym dyrektorem naczelnym nowo powstałego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Po konflikcie z ministrem opieki społecznej Marianem Zyndram-Kościałkowskim został odwołany w 1938 roku. Po odejściu z ZUS pracował w bankowości i przemyśle, m.in. zasiadał w zarządach i radach nadzorczych państwowych przedsiębiorstw, w tym zbrojeniowych. W 1938 roku założył także własną firmę, którą kierował do 1944 roku. Po II wojnie światowej wrócił na wysokie stanowiska kierownicze w państwowym przemyśle.
Od 11 lipca 1921 roku był mężem Janiny z Tyblewskich (1900–1957).
Zmarł 13 grudnia 1954 roku w Warszawie.