Słownik geograficzny Królestwa Polskiego pod nazwą „Kobrowce” wymienia trzy, leżące obok siebie, jednostki osadnicze: wieś, okolicę szlachecką i folwark. W XIX w. wśród właścicieli dóbr ziemskich w Kobrowcach pojawiają się nazwiska: Narbut h. Trąby, h. Zadora, Sielawa h. Sielawa, Kos(s)akowski, Skinder h. Śreniawa, Olechnowicz h. Leliwa, Osiecki, Rymkiewicz h. Pomian, Sidorowicz h. Sydoryk, Snacki h. Mordeły, h. Ślepowron, Szczuka h. Grabie.
W 1866 r. zaludnienie trzech wspomnianych jednostek osadniczych w Kobrowcach prezentowało się następująco: folwark: 34 mieszkańców; okolica: 14 domów, 134 mieszkańców; wieś: 13 domów, 140 mieszkańców.
W dwudziestoleciu międzywojennym wieś znalazła się w gminie Ostryna, początkowo w powiecie lidzkim, następnie (od 1929) w powiecie szczuczyńskim województwa nowogródzkiego Rzeczypospolitej Polskiej.
Spisu powszechny z 1921 r.