1947) i Tomasz (1938–1991).

Kariera Swoją karierę sportową rozpoczął od boksu, ale nie spotkało się to z aprobatą jego ojca – Antoniego. Już w 1929 roku zwrócił na siebie uwagę ekspertów z dziedziny kolarstwa, startując, jeszcze bez większych sukcesów w II Biegu Dookoła Polski. Wróżono mu wówczas wielką karierę. Niewiele później zaczął faktycznie odnosić sukcesy na skalę światową (patrz sekcja Najważniejsze osiągnięcia). Ścigał się do wybuchu wojny, m.in. brał udział w Mistrzostwach Polski w kolarstwie szosowym w 1939 roku, zajmując II miejsce. Po wojnie udzielał się głównie jako sędzia i działacz. Był między innymi sędzią głównym Tour de Pologne 1953. Za działalność na rzecz rozwoju kolarstwa i sportu otrzymał wiele dyplomów i odznaczeń, w tym Medal 100-lecia Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów (WTC). Należał do 17 działaczy, którzy w 1956 roku napisali list otwarty do GKKF, domagając się reaktywowania PZKol, powrotu do struktury okręgów kolarskich, likwidacji Rady Trenerów, włączenia organizacji Wyścigu Pokoju do kompetencji związku kolarskiego, zbudowania toru kolarskiego w Warszawie i włączenia turystyki do działalności PZKol.