Do wybuchu powstania warszawskiego pełnił funkcje prezesa „Racławic” i prezesa SOS. Od 15 lipca 1944 był reprezentantem „Racławic” w Radzie Jedności Narodowej. Do Warszawy powrócił po zakończeniu wojny i został wiceprezesem Związku Zawodowego Pracowników Samorządu Terytorialnego i Użyteczności Publicznej w Polsce. W 1945 został aresztowany, a 28 października 1946 zmarł w więzieniu w Warszawie. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 142-1-28).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie Kategoria:Członkowie Chłopskiej Organizacji Wolności „Racławice” Kategoria:Działacze polskiego podziemia 1939–1945 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Więźniowie polityczni zmarli w więzieniach Polski Ludowej 1944–1956 Kategoria:Zmarli w 1946