Julian z Egiptu (gr.: Ιουλιανός Αιγύπτιος) – poeta bizantyński z VI wieku, autor epigramatów.
Osoba O samym poecie wiadomo, że był podprefektem Egiptu za panowania cesarza Justyniana I. Agatiasz Scholastyk umieścił 70 jego epigramów w swojej Antologii nowych epigramów, skąd trafiły one w X wieku do Antologii palatyńskiej.
Twórczość Spośród epigramów Juliana tradycja uznała za najlepsze epigramy nagrobkowe, najwięcej też się ich zachowało. Julian pisał epitafia na nieznanych rozbitków (VII 575, 582, 586, 589). Upamiętniał wybitnych twórców literatury: Archilocha (VII 58, 70), Anakreonta (VII 32, 33) i filozofii: Demokryta (VII 58, 59), Pyrrona (VII 576). Nie zapominał też o sobie współczesnych: myślicielu Pamfilu (VII 587), gramatyku Teodorze (VII 594, 595), mówcy Kraterosie (VII 561, 562). Zaskakującą pointą kończy poeta epigram na nagrobku Rodio (VII 605): mąż ufundował jej trumnę z marmuru, wybudował grobowiec, dał biedakowi jałmużnę, aby się modlił za jej duszę, wszystko w podzięce za to, że wcześniej umarła i przywróciła mu wolność.