Janina Starzewska (ur. 25 listopada 1926 we Lwowie, zm. 28 lutego 2001 w Jarosławiu) – polska nauczycielka, muzealnik, prezes Stowarzyszenia Miłośników Jarosławia.
Życiorys Córka Józefa i Stanisławy Panas z Paczochów. We Lwowie ukończyła szkołę powszechną i średnią. W 1946 roku zamieszkała we Wrocławiu i rozpoczęła studia na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. Studia kontynuowała w Wieczorowej Szkole Inżynierskiej we Wrocławiu. W 1953 roku uzyskała dyplom inżyniera architekta. W latach 1953–1956 pracowała jako nauczycielka w Technikum Budowlanym we Wrocławiu, w tym również na stanowisku dyrektora do spraw pedagogicznych. W latach 1953–1970 radna Rady Miasta Wrocławia. W 1970 roku przybyła do Jarosławia. Była nauczycielką w Jarosławskim Technikum Budowlanym, długoletnim pracownikiem Przedsiębiorstwa Państwowego Pracowni Konserwacji Zabytków i Muzeum w Jarosławiu. Opracowała cały szereg dokumentacji historyczno-architektonicznej zabytkowych kamienic Jarosławia, Biecza, Krosna, Rzeszowa, a także wielu innych obiektów zabytkowych na terenie obecnego województwa podkarpackiego. Jest autorką wielu publikacji popularnonaukowych. W 1989 roku otrzymała wraz z zespołem wyróżnienie Ministerstwa Kultury i Sztuki za pracę Dwór w Nienadowej.