Praindoeuropejski bóg *Perkʷúh₃nos Część indoeuropeistów, np. James Mallory i Douglas Q. Adams, oraz historyków, np. Peter Jackson (konsultując się z indoeuropeistą ), przy pomocy językoznawstwa porównawczego próbuje zrekonstruować praindoeuropejskiego boga burzy o imieniu *Perkʷúh₃nos. Głównymi świadectwami językowymi ma być bałtyjski bóg gromu Perkun, słowiański bóg gromu Perun, Fjörgyn, matka Thora, boga gromu w mitologii nordyckiej i, być może, Pardźanji, wedyjski bóg deszczu i burzy, albański bóg pogody Perëndi oraz hetyckie perunaš ‘skała’. Teonim ten ma pochodzić od rdzenia *per- ‘bić’ lub od rdzenia *perkʷ- ‘dąb’, a sam teonim miał później w różnych językach dostać różne rozszerzenia. W związku z tym teonim można dosłownie przetłumaczyć jako ‘Uderzacz’ albo ‘Władca Dębów’.
Jackson wskazuje, że z wymienionych teonimów nie da się stworzyć jednej, wspólnej praformy, a że należy stworzyć co najmniej trzy, jednak na podstawie podobieństwa Perkuna i Fjörgyn stwierdza, że *Perkʷúh₃nos jest wczesną formacją. Według językoznawcy pragermańskie lub ‘górzysty las’ (z którego wywodzi przydomek bogini) może być powiązane z i , lub powstało na gruncie germańskim i jest żeńską formą słowa (praforma żeńska: *perk⁽ʷ⁾-n-yeh₂-), co wyklucza związek z Perkunem.