Uwolniony 2 maja 1945 przez oddziały brytyjskie z niewoli niemieckiej był m.in. od marca 1946 dowódcą I Zgrupowania Oficerskiego w Henstedt. Dowódca od maja 1947, a od czerwca do sierpnia był dyrektorem Polskiego Ośrodka Wojskowego Wentorf. W tym samym miesiącu przeniósł się do Francji, gdzie pracował jako praktykant na farmie rolnej.
Powrócił do kraju w listopadzie 1948 i zamieszkał w Warszawie. Przekazał w maju 1959 odnaleziony sztandar 1 pułku szwoleżerów do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.
Od 1929 był żonaty ze Stefanią z domu Zbyszewską i miał córkę Marię Magdalenę (ur. 1936) zamężną Cellari-Borkowską, zamieszkałą w Warszawie.
Zmarł w Warszawie 3 lipca 1964 roku i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A12-9-8)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.