Mistyka grecka – mistyka chrześcijańska, która rozwinęła się w środowisku grecko-rzymskim oraz grecko-bizantyjskim.
Historyczny rozwój mistyki greckiej i jej przedstawiciele Mistyka grecka rozwinęła się w II wieku i trwała do XVIII wieku. Ma ona trzy etapy: początek (II- V w.); rozwój i osiągnięcie pełni (VI - X w.); oddziaływanie (X- XVIII w.) II- V w. - Początek mistyki greckiej Przy końcu II wieku Klemens Aleksandryjski w Stromata opisuje wznoszenie się duchowe, którego każdy etap zbliża duszę do stanu człowieka doskonałego, o którym mówi św. Paweł (Ef 4,13). Te kolejne stany są przedstawione jako mieszkanie duchowe, które są nimi: bojaźń Boża, potem wiara i nadzieja, a wreszcie miłość i mądrość. Początki mistyki greckiej łączą z postacią ucznia Klemensa z Aleksandrii (zm. ok. 215 r.) Orygenesa (ok. 185-254), który ukazał stopnie mistycznej drogi, oderwania się od spraw tego świata poprzez rozmyślanie skupiające się na osobie Jezusa Chrystusa aż do zjednoczenia z Bogiem. Makary z Egiptu (ok 300-390) był uczniem Orygenesa i jednocześnie wielkim mistykiem-mnichem. Modlitwa (według Makarego z Egiptu) prowadzi do przebóstwienia duszy, do bezsłownej modlitwy w duchu. Pozwala to odrzucić wiele zjawisk (widzeń) jako zbędnych. Efrem Syryjczyk (ok.