Psalm 57 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów. Psalm jest zaliczany do dzieł przypisywanych Dawidowi. W Septuagincie psalm ten nosi numer 56.
Treść Psalmu Sytuacja w jakiej znajduje się psalmista została opisana w sposób symboliczny i obrazowy. Podmiot liryczny czuje się zagrożony i pragnie, aby Bóg stał się jego schronieniem (57,2) K. Farmer, Księga Psalmów, druga (Ps 42-72) i trzecia (Ps 73-89), [w:] Międzynarodowy komentarz do Pisma Świętego, red. W. R. Farmer, Warszawa, 2001, s. 722.. Psalm opisuje dramat w jakim znalazł się podmiot liryczny. Opowiada jego zmagania z przeciwnikami używając wielu popularnych w tamtym okresie metafor. Wspomina, iż wrogowie zastawili sidła na jego nogi (57,7), czuje się jakby przebywał wśród lwów (57,5). Sam nagłówek sugeruje, iż tekst opowiada historię z 1 Księgi Samuela (1 Sm 22), która opisuje króla Dawida, gdy zbiegł do jaskini podczas ucieczki przed Saulem.
Teologia Psalm 56 i 57 zaczynają się identyczną formułą modlitwy o zmiłowanie.
Już na samym początku rzuca się w oczy hebrajski zwrot "Al taszchet", który w przekładzie znaczy „nie zniszcz”Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, s. 1202..