Mimo że nie zdążył podciągnąć wojsk pod Miłosław, otrzymał za tę kampanię awans na generała. W latach 1853–1857 dowodził jedną z dywizji w Poznaniu. Od 1857 w stanie spoczynku.
Kariera polityczna Od 9 czerwca 1848 do 18 czerwca 1848 Brandt był członkiem parlamentu frankfurckiego. W 1849 wybrany został do izby wyższej pruskiego Landtagu, a w 1850 do parlamentu Erfurcie.
Życie prywatne Był ojcem , znanego niemieckiego dyplomaty.
Dzieła Wydane w języku polskim Moja służba w Legii Nadwiślańskiej. Wspomnienia z Hiszpanii oraz Rosji 1807–1812. Gdynia 2002.
Wydane w języku niemieckim Ansichten über Kriegsführung im Geiste der Zeit, verglichen mit den besten älteren Werken über die Kriegskunst und mit besonderer Hinsicht auf Napoleons Memoiren. Berlin 1924. Handbuch für den ersten Unterricht in der höhern Kriegskunst. Berlin 1829. Grundzüge der Taktik der drei Waffen. Berlin 1833. Geschichte des Kriegswesens. W: Handbibliothek für Offiziere. Berlin 1830–1835. Der kleine Krieg. Berlin, wydanie drugie, 1850. Rußland’s Politik und Heer in den letzten Jahren. Berlin 1852. Aus dem Leben des Generals der Infanterie z. D. Dr. Heinrich von Brandt: aus den Tagebüchern und Aufzeichnungen seines verstorbenen Vaters zusammengestellt.