Mistyka kobiet – mistyka chrześcijańska, która rozwinęła się pod koniec XII i w XIII w. na obszarze dzisiejsze płn. Francji, Belgii i Holandii. Wpływ na jej rozwój miały beginki i cysterki, przy czym jest ona związana ze średniowiecznym „ruchem religijnym kobiet”.
Czasy starożytne Ewangelie mówią nam o wielu przypadkach kiedy Jezus rozmawiał z kobietami, odwiedzał je i uczył, pozwalał grzesznicom się dotykać i namaszczać. Przede wszystkim jednak to kobiety są obecne w głównych wydarzeniach historycznych, takich jak ukrzyżowanie, zmartwychwstanie i wniebowstąpienie. Występują w charakterze świadków tych wydarzeń. Zmartwychwstały ukazuje się najpierw kobietom i każe im – jako pierwszym – głosić, że zmartwychwstał. Przez te i inne wydarzenia Jezus zrównał kobietę i mężczyznę wobec Boga i ludzi. Wydarzenia nowotestamentalne są podstawą działania kobiet w Kościele. Wiele kobiet zdawało sobie sprawę z tego dowartościowania i pokazywały, że są go godne oddając życie za wiarę (np. Perpetua i Felicyta). Przykład Matek pustyni i powstanie zakonów żeńskich nie tylko pozwalały kobietą wieść życie duchowe, ale także umożliwiały im poznawanie języków i zdobywania wykształcenia filozoficzno-teologicznego.