Noble Wimberly Jones (ur. 1723 w Lambeth, Anglia, zm. 9 stycznia 1805 w Savannah, Georgia) – amerykański lekarz, polityk, uczestnik wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, delegat do Kongresu Kontynentalnego.

Urodził się około 1723 roku w Lambeth nieopodal Londynu. Jego rodzicami byli Noble Jones i Sarah Hack Jones. W 1733 roku jego rodzina wraz z pierwszą grupą brytyjskich osadników liczącą 113 osób, przeniosła się do Ameryki Północnej i osiedliła w Savannah, w nowo powstałej kolonii Prowincja Georgia.

Jones w młodości był członkiem milicji kolonialnej pod dowództwem Jamesa Oglethorpa, broniącej osadników przed atakami Indian i Hiszpanów. Tak jak jego ojciec, Noble Wimberly Jones został lekarzem, chociaż nie odebrał formalnego wykształcenia w tym kierunku. W 1756 roku ożenił się z Sarą Davis, z którą doczekał się czternaściorga dzieci, m.in. syna George’a, późniejszego senatora.

Jones studiował, a następnie praktykował medycynę w Savannah w latach 1756–1774. Był członek niższej izby Zgromadzenia kolonialnego Georgii w latach 1755–1772, a w 1768 i 1769 roku był jej przewodniczącym. Po wprowadzeniu opłaty stemplowej w 1765 roku, Jones stał się ostrym krytykiem brytyjskiej polityki wobec kolonii.