Bitwa pod Frohse miała miejsce 10 stycznia 1278 r. w trakcie II wojny askańskiej.
W okresie bezkrólewia w latach 1257–1273 doszło do sporów niewielkich posiadaczy ziemskich wywodzących się z rodów Askańczyków, Welfów oraz Wettynów z podlegającymi wpływom Kościoła księstwami niemieckimi. Jednym z nich było Arcybiskupstwo Magdeburga, gdzie miejscowych biskupów poparła ludność miasta.
Po śmierci arcybiskupa Konrada II, Askańczycy poparli Eryka Brandenburskiego, (młodszego brata margrabiego Ottona IV) w staraniach o posadę arcybiskupa. Pomimo pozyskania wielu sojuszników, kandydat Askańczyków nie znalazł uznania mieszkańców Magdeburga, którzy opowiedzieli się za Burchardem z Querfurtu. Otton IV zarzucił Magdeburczykom szereg nieprawości w wyborze nowego arcybiskupa, a także spisek przeciwko władzy margrabiego. Ostatecznie zawarto porozumienie, w wyniku którego posadę arcybiskupa objął Günther I von Schwalenberg. Otton nie zrezygnował jednak ze swoich planów zdławienia oporu Magdeburczyków. Pierwszą decyzją była konfiskata towarów handlowych a następnie wojsko Ottona IV wkroczyło na ziemie diecezji magdeburskiej.