Aniela Kowalska z domu Wasilewska (ur. 2 października 1905 w Łodzi zm. 2 grudnia 1997 w Warszawie) – historyk literatury, profesor Uniwersytetu Łódzkiego.
Córka Stanisława i Leontyny z Czerniejewskich.
W 1925 zdała maturę w prywatnym gimnazjum humanistycznym Heleny Miklaszewskiej w Łodzi. Studia filologiczne odbyła na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1931–1939 była nauczycielką języka polskiego w łódzkich szkołach. W okresie okupacji hitlerowskiej uczestniczyła w tajnym nauczaniu w Warszawie. Od 1949 była wykładowcą Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Łodzi (do 1951). Następnie pracowała na Uniwersytecie Łódzkim; w 1969 została profesorem UŁ, pełniła funkcję kierownika Zakładu Współczesnej Literatury Polskiej Uniwersytetu Łódzkiego.
Wchodziła w skład redakcji Prac Polonistycznych, przewodniczyła Komisji Historii Literatury Łódzkiego Towarzystwa Naukowego. Badania naukowe prowadziła w zakresie: czasopiśmiennictwa i życia literackiego w okresie romantyzmu w kraju, twórczości Norwida, recepcji kultury i literatury polskiej w Anglii, twórczości Josepha Conrada;