Kiedy w 1867 roku wybuchła w prowincji epidemia cholery, Józef Gabriel aktywnie pomagał chorym i umierającym na tę chorobę. W 1868 objął parafię św. Alberta (San Alberto, dzis. dolina Traslasierra). 24 kwietnia 1898 został mianowany kanonikiem katedralnym w Córdobie. Wspierał budowę mostów kamiennych i innych artefaktów, przewodniczył organizacjom regionu, ewangelizacji, opieką nad chorymi i innym działaniom duszpasterskich programów. Najczęściej poruszał się na koniu lub mule, stąd jego miano „cura-gaucho”, od lokalnej nazwy rolników-hodowców, gospodarujących na bezkresnych przestrzeniach pampy argentyńskiej.
Koniec jego życia naznaczony był bólem i chorobą. Zaraził się trądem od chorych, którym gorliwie pomagał. Choroba sprawiła, że w pewnym momencie kapłan stracił słuch i prawie zupełnie wzrok. Zmarł w 1914 w Villa del Tránsito w opinii świętości. W 1916 na jego cześć zmieniono nazwę miasta Villa del Tránsito na Villa Cura Brochero.
Beatyfikacja i kanonizacja W roku 1968 rozpoczęto jego proces beatyfikacyjny. W 2004 roku papież Jan Paweł II ogłosił go Czcigodnym Sługą Bożym, a 20 grudnia 2012 Benedykt XVI podpisał dekret jego beatyfikacji.