25 listopada poślubiła sierżanta Legionów Polskich Jędrzeja Cierniaka, po jego odmowie złożenia przysięgi wierności Monarchii Austro-Węgierskiej w 1917 oboje opuścili Kraków i zamieszkali w Warszawie. Od września 1918 Zofia Cierniakowa uczyła łaciny w Prywatnej Żeńskiej Szkole Jadwigi Kowalczykówny i Jadwigi Jawurkówny, po wybuchu II wojny światowej uczyła na prowadzonych przez tę szkołę tajnych kompletach. Równocześnie od 1927 przez dziesięć lat uczyła łaciny w Prywatnej Żeńskiej Szkole im. Cecylii Plater-Zyberkówny. 2 lutego 1942 rozstrzelano Jędrzeja Cierniaka, a podczas Powstania warszawskiego zginęła tragicznie matka Zofii. Po zakończeniu działań wojennych Zofia Cierniakowi powróciła do Krakowa, gdzie od lutego 1945 uczyła łaciny w liceum Sióstr Urszulanek. Po likwidacji szkoły w 1949 została zaangażowana przez Stanisława Pigonia do opracowywania twórczości Stefana Żeromskiego do wydania jego „Dzieł” zebranych, które ukazały się w latach 1956-1957). Pracowała na potrzeby wydawnictw, jako tłumaczka wierszy, tekstów literackich i religijnych z francuskiego, angielskiego, włoskiego i niemieckiego. Była członkiem Polskiego Towarzystwa Filologicznego, a od 1972 członkiem założycielem krakowskiego Koła Abstynentów im. Andrzeja Małkowskiego.
Spoczywa na cmentarzu wojskowym przy ul.