Psalm 56 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów. Psalm jest zaliczany do dzieł przypisywanych Dawidowi. W Septuagincie figuruje pod numerem 55.
Treść Psalmu Nagłówek psalmu wyraźnie sugeruje jego związek z historią, która ma swoje miejsce w 1 Księdze Samuela 21,10–15. Podmiot liryczny jest przekonany, że Bóg uważnie obserwuje cierpienie i ból człowieka (56,9) oraz odpowiada na jego wołanie i zmusza przeciwników do zaprzestania swoich działań (56,10)K. Farmer, Księga Psalmów, druga (Ps 42-72) i trzecia (Ps 73-89), [w:] Międzynarodowy komentarz do Pisma Świętego, red. W. R. Farmer, Warszawa, 2001, s. 722.. Tekst wyraża uczucia i emocje związane z doświadczeniami jakie przeżywa psalmista. Podmiot liryczny wierzy, że Bóg oddala wszelki lęk (56, 4.5.12). Psalm mówi o tym, iż ufność należy pokładać w Najwyższym, ponieważ jego przeciwnikiem jest tylko zwykły człowiek (56,5,12)Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, s. 1201. Nastrój psalmu zmienia się w 13 wersecie, gdzie błaganie ustępuje dziękczynieniu za wybawienie z opresji.
Teologiczne przesłanie psalmu W treści psalmu możemy się dopatrzeć podobieństwa (56,5,12) z Listem do Rzymian (Rz 8,31.