pinarochrous Schodde & Mason, 1999 – południowa i południowo-wschodnia Australia Z. l. chloronotus Gould, 1841 – szlarnik oliwkowo-zielony – południowo-zachodnia i południowa Australia Z. l. griseonota Gray, GR, 1859 – Nowa Kaledonia Z. l. nigrescens Sarasin, 1913 – Wyspy Lojalności Z. l. melanops Gray, GR, 1860 – wyspa Lifou (centralne Wyspy Lojalności) Z. l. tropicus Mees, 1969 – północno-zachodnie i północne Vanuatu Z. l. vatensis Tristram, 1879 – centralne i południowe Vanuatu; proponowany podgatunek macmillani uznany za jego synonim Z. l. valuensis Murphy & Mathews, 1929 – wyspa Mota Lava (Vanuatu) Z. l. flaviceps Peale, 1848 – Fidżi.
Morfologia Długość ciała szlarnika rdzawobocznego wynosi od 9,5 do 12 cm, natomiast masa ciała ok. 13 g; u podgatunku z wysp Fidżi, Z. l. flaviceps około 11,7 g. Cechują go ciemne oczy z białą obrączką z piór, głównie żółtozielony wierzch ciała i jasny spód. U okazów zebranych w 1966 roku, pochodzących z Florida Museum of Natural History mieszczącego się w Gainesville, rozpiętość skrzydeł waha się między 164 a 173 mm (podgatunek chloronotus). Długość skoku wynosi około 1,58 cm (5/8 cala), dzioba ok.