II wojna światowa W tragicznym wrześniu 1939 r. ks. Sikorski został czasowym administratorem w parafii Kiełczynie. W styczniu 1940 r. przeniesiono go do parafii św. Michała w Ostrowcu świętokrzyskim. W sierpniu 1941 r. został wikariuszem w parafii farnej w Radomiu. Tu wstąpił w szeregi ZWZ. W jego mieszkaniu była skrzynka kontaktowa. Ukrywał pieczątki do fałszywych dowodów, przenosił broń oraz opiekował się rodzinami, które były w trudnych warunkach. Uwolnił z aresztu kilka osób, w tym kpt. Edwarda Frankiewicza, kwatermistrza radomskiego Obwodu AK.

W lipcu 1944 r. ks. Sikorski został kapelanem 72 pułku piechoty Okręgu Radomskiego AK. Używał pseudonimów „Jęk” i „Borowik”. Był jednocześnie drugim adiutantem dowódcy pułku, mjra Wacława Wyzińskiego. Brał udział we wszystkich walkach na Kielecczyźnie. 20.12.1944 r. otrzymał order wojenny Virtuti Militari V-klasy. W uzasadnieniu czytamy: za wyróżniające się męstwo i poświęcenie w pełnieniu służby duszpasterskiej podczas walk 72 pp w akcji „Burza” oraz męstwo w czasie bitwy w lasach niekłańskich w listopadzie 1944.