W lipcu 1909 roku stanął przed sądem wojennym w Wilnie i 28 września 1909 został skazany na karę śmierci. Ten sam wyrok otrzymali Czesław Zakrzewski, Jan Fijałkowski. Wskutek interwencji zagranicznych, m.in. francuskiej ligi praw człowieka, oraz symulowania choroby psychicznej, sąd kasacyjny zamienił mu karę śmierci na dożywotnią katorgę w guberni jarosławskiej. Przebywał na katordze do 1917 roku, został uwolniony po rewolucji lutowej, obaleniu caratu i ogłoszeniu przez Rząd Tymczasowy masowej amnestii.
Po powrocie do kraju włączył się w działania Pogotowia Bojowego PPS, wchodząc w sierpniu 1918 roku w skład Centralnego Wydziału. W listopadzie 1918 roku, w stopniu porucznika, pełnił funkcję adiutanta Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego. W trakcie konferencji pokojowej w Paryżu był asystentem Ignacego Paderewskiego. Po zwolnieniu do rezerwy miał przydział do 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego w WarszawieAlfabetyczny spis oficerów rezerwy, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1 maja 1922, s. 284.. W okresie międzywojennym pracował jako notariusz. W 1920 roku został ojcem chrzestnym Jadwigi Piłsudskiej, drugiej córki Józefa Piłsudskiego.