Stanisław Sabin Szeligowski (ur. 5 grudnia 1887 w Krakowie, zm. 11 marca 1966 we Wrocławiu) – polski astronom, doktor habilitowany, specjalizujący się w zakresie mechaniki nieba, obserwacji gwiazd zmiennych i zaćmień gwiazd.
Życiorys Po ukończeniu C.K. Gimnazjum św. Anny w Krakowie w roku szkolnym 1907/08, rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej, które jednak przerwał ze względu na stan zdrowia. W latach 1913–1918 studiował matematykę, fizykę i astronomię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Uzyskanie absolutorium 20 listopada 1918 roku oznacza, że był pierwszym astronomem, który ukończył studia wyższe w wolnej Polsce.
Początkowo został zatrudniony w Obserwatorium Astronomicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie pracował pod kierunkiem Tadeusza Banachiewicza. W 1919 roku przeniósł się do Wilna, gdzie został zatrudniony jako starszy asystent na Uniwersytecie Stefana Batorego. W 1923 doktoryzował się tam na podstawie pracy „Orbita ostateczna komety 1904 II”. Równocześnie pełnił kierownicze funkcje w sekcji wioślarskiej AZS WilnoAkademicki Związek Sportowy przy Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie – zarys działalności, Patryk Tomaszewski, Kultura Fizyczna 2016, t. XV, nr 2, s. 33..