Po II wojnie światowej wieża pozostawiona własnemu losowi niszczała. Na początku lat 90. XX wieku wieżę poddano gruntownym pracom konserwatorskim. Wzmocniono fundament, a metalową konstrukcję wieży pokryto farbą antykorozyjną.
Pod koniec XX wieku powstały plany przetransportowania wieży z Kalenicy na Śnieżnik po wysadzeniu w 1973 r. tamtejszej kamiennej wieży
14 listopada 2022 zakończono renowację wieży, którą zrealizowano kosztem 330 tys. zł.
Budowla na Kalenicy jest jedną z kilku wież widokowych w Sudetach Środkowych. Inne znajdują się na: Wielkiej Sowie, Górze Świętej Anny, Górze Wszystkich Świętych, Grodziszczu (w ruinie), Włodzickiej Górze oraz w Suszynie (jedyna polska).
Wygląd wieży Wieża widokowa na Kalenicy na pierwszy rzut oka kojarzy się z wieżą szybu górniczego. Jest to konstrukcja kratownicowa z kutego żelaza. Konstrukcja jest przykładem funkcjonalizmu i modernizmu z okresu międzywojennego. Całkowita wysokość wieży wynosi 20 m. Składa się z dwóch kondygnacji, na których umieszczono platformy widokowe. Platformy widokowe położone są wysokości 14 m i 20 m.