Jadwiga Sokołowska (ur. 19 stycznia 1925 w Tulczynie, zm. 1 czerwca 1991 w Warszawie) – polska historyk literatury, prof. KUL.
Życiorys Urodziła się 19 stycznia 1925 r. w Tulczynie na Podolu jako córka Czesława i Marii z Kownackich. W latach 1926–1943 mieszkała wraz z rodziną w Równem na Wołyniu. Pod koniec 1943 r. przeniosła się do Lublina, gdzie w 1946 r. uzyskała świadectwo dojrzałości w Liceum im. Unii Lubelskiej. W l. 1946–1949 studiowała filologię polską na KUL-u. W 1949 r. przeniosła się do Warszawy, gdzie mieszkała do końca życia. W 1950 r. ukończyła studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim uzyskała stopień magistra filozofii na podstawie pracy Liryka Lucjana Rydla, napisanej pod kierunkiem Wacława Borowego. W l. 1950–1952 uczyła w Technikum Handlu Zagranicznego, a w l. 1952–1968 pracowała w Państwowym Instytucie Wydawniczym na stanowisku starszego redaktora i kierownika redakcji w redakcji staropolskiej (po r. 1956 przemianowanej na redakcję historii kultury). 4 lutego 1960 r. zawarła związek małżeński ze Stefanem Poźniakiem, ale w publikacjach posługiwała się nazwiskiem panieńskim.
Pracę redaktora w PIW łączyła z własnymi badaniami i pracami edytorskimi. Ich rezultatem był m.in. opracowana we współpracy z Kazimierą Żukowską dwutomowa antologia Poeci polskiego baroku (1965).