Arbogast, Flavius Arbogastes (zm. 8 września 394) – rzymski wódz pochodzenia frankijskiego.
Życiorys Flavius Arbogastes był siostrzeńcem wodza frankijskiego Flaviusa Richomeresa. W 370 wstąpił do armii rzymskiej. Służył najpierw pod rozkazami zachodniorzymskiego cesarza Walentyniana I, a potem jego syna Gracjana. Szybko zyskał sobie prestiż i sławę lojalnego oraz skutecznego dowódcy. Brał udział między innymi w walkach z germańskimi Wizygotami najeżdżającymi ziemie cesarstwa.
Bunt Magnusa Maksymusa W 383 jeden z rzymskich wodzów – Magnus Maksymus, podniósł w Galii bunt przeciwko cesarzowi Gracjanowi. Zdradzony przez własne wojsko cesarz podjął próbę ucieczki do Italii, jednak został schwytany i zabity. Maksymus stał się władcą dużej części cesarstwa zachodniego (Brytania, Galia, Hiszpania). Cesarz wschodniorzymski Teodozjusz, zajęty walką z Gotami, zawarł z uzurpatorem układ, że środkowa część imperium z Afryką, Italią i krajami przyległymi pozostanie domeną Walentyniana II, brata zmarłego Gracjana. Licząc wtedy zaledwie 12 lat, był on jedynym męskim przedstawicielem dynastii. Kiedy Maksymus nie dotrzymał układu i w 387 najechał na Italię, Walentynian wraz z matką Justyną uciekł na wschód do Teodozjusza. Ten zdecydował się na zbrojną interwencję i wkroczył z wojskiem do Italii.