El Greco namalował je jako łagodne białe światło wychodzące z samej Marii co nadaje jej bezcielesny wizerunek. Jej twarz jest przezroczysta, błękitnie cienie jakby przesycone światłem, biała, świetlista chusta jaśnieje również jakby własnym światłem, a biel ta kontrastując z twarzą pozostawia jej odrobinę kolorytu, który upodabnia ją choć trochę do ciała ludzkiegoA. Vallentin El Greco s. 223.. Przezroczystość postaci stanie się główną cechą u większości kolejnych świętych jakich namaluje artysta. Madonna ma rysy ukochanej El Greca, Jeronimy de las Cuevas.

W 1604 roku El Greco namalował drugą wersję Madonny, obecnie znajdującej się w kolekcji Muzeum Prado. Wersja ze Strasburga trafiła do muzeum w 1893 roku i była darem angielskiego kolekcjonera, Sir Charlesa Robinsona.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Matka Boska na obrazach Kategoria:Obrazy w Musée des Beaux-Arts w Strasbourgu Kategoria:Obrazy El Greca