Monaster został zlikwidowany w latach 1922–1923. Według informacji opublikowanych w 1923 w „Izwiestiach”, z klasztoru przymusowo wysiedlono 788 mniszek, z których część została poddana represjom (przełożona, ihumenia Juwenalia (Łowieniecka), i kilka innych mniszek znalazło się w łagrze w dawnym Monasterze Sołowieckim). W dawnych celach mniszek urządzono mieszkania komunalne, kilka sióstr pozostało na terenie klasztoru jako lokatorki. W soborze Narodzenia Matki Bożej urządzono klub milicyjny, następnie na terenie kompleksu klasztornego powstał poprawczy dom pracy. W latach 30. XX wieku zniszczono zabytkowy cmentarz klasztorny i kaplicę Łobanowów-Rostowskich.
Do częściowego remontu soboru doszło dopiero w latach 60. XX wieku, na mocy decyzji moskiewskiego miejskiego komitetu wykonawczego. Odnowiono także dawne budynki mieszkalne, po czym przekazano je archiwum. Od przełomu lat 80. i 90. XX wieku w obiektach mieszkalnych i użytkowych monasteru znajdują się siedziby różnych instytucji.
Rosyjski Kościół Prawosławny odzyskał monasterski sobór Narodzenia Matki Bożej w 1989.