Dwa największe pałace pionierów nawiązujące do nowego stylu powstały w Moskwie (1959–1963) i Kijowie (1965).

Pałace Pionierów różniły się od zwykłych szkół średnich, pałace składały się z wyspecjalizowanych grup hobbystycznych i sekcji. Programy nauki w pałacach zostały zaprojektowane tak, aby nie powielały materiału przerabianego w programie szkolnym a lekcje nie były obowiązkowe. Zajęcia w Pałacach były, podobnie jak w szkołach, bezpłatne, a grupy hobbystyczne zakładano z inicjatywy dzieci. W pałacach odbywały się zajęcia sportowe, kulturalne, edukacyjne, techniczne, polityczne, artystyczne, turystyczne i przyrodnicze.

Po rozpadzie państwa, większość pałaców została zamknięta, niektóre z nich stały się kasynami lub klubami. Niektóre z nich kontynuowały pracę ośrodka młodzieżowego, jednak przestały być bezpłatne.

Placówki zbliżone do Pałaców Pionierów zakładane były w pozostałych państwach bloku wschodniego i w innych krajach sojuszniczych bloku. W PRL zbliżonymi były pałace młodzieży. Niektóre z nich dalej istnieją, zaliczają się do