Zamach 12 marca 1868, w czasie wizyty księcia Alfreda w Sydney, O’Farrell wmieszał się w tłum podczas publicznego pikniku z udziałem księcia, a gdy znalazł się dostatecznie blisko niego, wystrzelił z rewolweru w plecy Alfreda. Kula weszła w ciało księcia niedaleko rdzenia kręgowego i choć rana wyglądała groźnie, Alfred stosunkowo szybko powrócił do pełni sił. O’Farrell o mały włos nie został zlinczowany przez rozwścieczony tłum, jego życie w ostatniej chwili uratowali aresztujący go policjanci. Czyn O’Farrella został powszechnie odebrany w Nowej Południowej Walii jako powód do wstydu dla jej mieszkańców, dzień po zamachu w zgromadzeniu nazwanym „wiecem oburzonych” wzięło udział 20 tysięcy osób.
Proces Proces O’Farrella rozpoczął się 30 marca 1868 roku, jego obrońcą był renomowany australijski prawnik, były prokurator generalny Nowej Południowej Walii Butler Cole Aspinall. Początkowo O’Farrell podawał się za członka Bractwa Fenian, irlandzkiej emigracyjnej organizacji niepodległościowej związanej blisko z Irlandzkim Bractwem Republikańskim. Później przyznał, że nie jest członkiem tego ruchu, ale identyfikuje się z jego antyrojalistycznymi i antybrytyjskimi ideami. Jego obrońca starał się przedstawiać jego czyn jako związany z chorobą psychiczną.