W 2000 roku Argemí zdecydował się przeprowadzić do Hiszpanii, gdzie jego domem stała się Barcelona. To tam nabrała tempa jego kariera pisarska. Opublikował kolejne, dobrze przyjmowane i nagradzane powieści kryminalne. W 2004 roku wydał powieść Penúltimo nombre de guerra, która została nagrodzona prestiżową nagrodą im. Dashiella Hammetta na festiwalu Semana Negra w Gijón.
Twórczość El gordo, el francés y el ratón Pérez, Buenos Aires 1996, wyd. Catálogos. Los muertos siempre pierden los zapatos. Sevilla 2002, wyd. Algaida. (XXI Nagroda Felipe Trigo dla najlepszej powieści) Negra y Criminal, Barcelona 2003, wyd. Zoela (Powieść napisana przez 12 różnych autorów, m.in.: Andreu Martína, Alicię Giménez Bartlett, Francisco Gonzáleza Ledesmę, Jaume Riberę) Penúltimo nombre de guerra, Sevilla 2004, wyd. Algaida (Nagroda Dashiella Hammetta 2005, XIII Międzynarodowa Nagroda Luisa Berenguera dla najlepszej powieści, Nagroda Brigada 21 dla najlepszej powieści napisanej po kastylijsku w 2005 roku, Nagroda Novelpol 2005) Patagonia Chu Chu, Sevilla 2005, wyd. Algaida. (VII Nagroda dla utworów prozatorskich im. Francisca Garcíi Pavona) Siempre la misma música, Sevilla 2006, wyd. Algaida. (XXVIII Nagroda Tigre Juan, 2005) Retrato de familia con muerta, Barcelona, 2008. Roca.