Po ataku Niemiec na ZSRR nadal dowódca 40 Korpusu Strzeleckiego, który stacjonował na granicy ZSRR z Iranem. Na początku sierpnia 1941 na bazie tego korpusu sformowano 44 Armię wchodzącą w skład Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego a od 23 sierpnia w skład Frontu Zakaukaskiego. W grudniu 1941 został dowódcą 46 Armii broniącej linii obronnej na głównym grzbiecie Kaukazu.
W kwietniu 1942 ze względu na stan zdrowia zwolniony z funkcji dowódcy 46 Armii, został zastępcą dowódcy Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego ds. formowania, a w grudniu 1942 został zastępcą dowódcy tego okręgu. Funkcję tę pełnił do zakończenia II wojny światowej.
Po rozformowaniu w maju 1945 Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego został zastępcą dowódcy Tbiliskiego Okręgu Wojskowego powstałego z części rozformowanego okręgu. W grudniu 1945 ze względu na stan zdrowia został przeniesiony do rezerwy, po czym zamieszkał w Leningradzie, gdzie zmarł.
Awanse generał major (4 czerwca 1940) generał porucznik (18 maja 1943)
Odznaczenia Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy
Przypisy
Bibliografia