Zurab Awaliszwili, gruz. ზურაბ ავალიშვილი, (ur. w 1876 w Tyflisie, zm. 21 maja 1944 w Monachium) – gruziński prawnik i działacz polityczny, zastępca ministra spraw zagranicznych w latach 1918–1921, emigracyjny działacz narodowy i publicysta, członek Północnokaukaskiego Komitetu Narodowego podczas II wojny światowej.
Życiorys Pochodził z rodu książęcego . W 1900 r. ukończył studia prawnicze na uniwersytecie w Sankt Petersburgu, zaś w 1903 r. na uniwersytecie w Paryżu. Od 1904 r. wykładał na wydziale prawa uniwersytetu w Sankt Petersburgu jako docent. W 1907 r. został profesorem prawa na politechnice w Sankt Petersburgu. Jednocześnie pełnił funkcję oficjalnego doradcy ministra handlu i gospodarki rządu rosyjskiego. Po rewolucji lutowej 1917 r. został w maju tego roku wybrany senatorem przez Rząd Tymczasowy w Gruzji. Kiedy proklamowano niepodległość państwa gruzińskiego 26 maja 1918 r., został zastępcą ministra spraw zagranicznych. Uczestniczył w delegacji gruzińskiej do Berlina. W 1919 r. był członkiem delegacji na konferencję wersalską. Po zaatakowaniu Gruzji przez wojska bolszewickie w marcu 1921 r., udał się na emigrację. Zamieszkał w Monachium, gdzie pracował jako profesor miejscowego uniwersytetu. Współzakładał Stowarzyszenie Gruzińskie w Niemczech.