Lubanie – gmina wiejska w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim. W latach 1975–76 i 1982–98 gmina administracyjnie należała do województwa włocławskiego.
Siedziba gminy to Lubanie.
Gmina Lubanie położona jest w północno-wschodniej części Kujaw. Od północy i zachodu gmina graniczy z gminami powiatu aleksandrowskiego, od południa z miastem Włocławek i gminą Brześć Kujawski, natomiast wschodnia, naturalna granica jest oznaczona przez Wisłę. Gminę przecinają ważne arterie komunikacyjne. Najważniejsze z nich to: droga krajowa nr 91 i połączenia kolejowe. Gmina zajmuje powierzchnię 6930 ha, z czego 4843 ha zajmują grunty rolne, zaś 1433 ha lasy i grunty leśne.
Według danych z 30 czerwca 2004 roku gminę zamieszkiwały 4692 osoby. Natomiast według danych z 31 grudnia 2023 roku gminę zamieszkiwało 4311 osób.
Gmina posiada eksklawę.
Historia Gmina zbiorowa Lubanie powstała po raz pierwszy w 1867 roku Królestwa Polskiego, gdzie należała do powiatu nieszawskiego w guberni warszawskiej.
W okresie międzywojennym gmina należała do powiatu nieszawskiego w woj. warszawskim. 1 kwietnia 1938 roku gminę wraz z całym powiatem nieszawskim przeniesiono do woj. pomorskiego.