Z jego inicjatywy powstała między innymi fabryka wagonów i lokomotyw w Sanoku, a on sam do 13 czerwca 1909 był członkiem rady nadzorczej Pierwszego Galicyjskiego Towarzystwa Akcyjnego Budowy Wagonów i Maszyn w Sanoku.
W 1879 poślubił daleką krewną Annę Dzieduszycką (1859–1917), córkę Włodzimierza. Zostając usynowionym przez teścia, zajął się opracowaniem statutu ordynacji Poturzycko-Zarzeckiej zatwierdzonej przez rząd austriacki w 1893. Po śmierci teścia w 1899 został II ordynatem, dziedzicząc majątek oraz Muzeum im. Dzieduszyckich we Lwowie.
Z małżeństwa z Anną (1859–1917, córką Włodzimierza Dzieduszyckiego) miał czterech synów: Pawła, Włodzimierza, Stanisława i Kazimierza oraz trzy córki: Różę, Klementynę (została zakonnicą) oraz Marię (1893-1918) żonę Stanisława Grabińskiego.
Przypisy
Bibliografia
„Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1879” Gabriel Brzęk – „Muzeum im. Dzieduszyckich we Lwowie i jego Twórca” wyd. Lublin 1994
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarsko-Królewskiej Terezjańskiej Akademii Szlacheckiej Tadeusz Dzieduszycki (1841-1918) Kategoria:Hrabiowie Królestwa Galicji i Lodomerii Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji IV kadencji Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji V kadencji Kategoria:Galicyjscy ziemianie Kategoria:Starostowie zaleszczyccy (Galicja) Kategoria:Urodzeni w 1841 Kategoria:Zmarli w 1918