Pierwsza kamienna świątynia w kompleksie klasztornym powstała w 1882 i została poświęcona rok później, pod wezwaniem Spotkania Matki Bożej i Świętej Elżbiety (święto to zostało ustanowione w Rosyjskim Kościele Prawosławnym w związku z utworzeniem tegoż klasztoru, dzięki specjalnym staraniom archimandryty Antoniego). Następnie patronką cerkwi została Kazańska Ikona Matki Bożej – w monasterze przechowywana jest jej kopia czczona jako cudotwórcza. Wyposażenie obiektu zostało przywiezione z Rosji. Ikonę Chrystusa w koronie cierniowej dla ikonostasu napisał sam archimandryta Antonin. Na terenie monasteru znajduje się kamień, przy którym według tradycji nauczał Jan Chrzciciel, oraz kolumna z domu świętych Zachariasza i Elżbiety.
Budowę głównego soboru klasztornego rozpoczęto w 1911 i przerwano w 1914 w związku z wybuchem I wojny światowej. W 1987 urządzono natomiast cerkiew św. Jana Chrzciciela w jednej z pieczar na terenie monasteru. Dopiero w 2003 kierownik rosyjskiej misji prawosławnej w Jerozolimie archimandryta Elizeusz nakazał wznowienie prac, kontynuował je jego