W końcu gdzieś w Himalajach kończy się paliwo i samolot rozbija się, zabijając porywacza. Pasażerowie, zaskoczeni śnieżycą, spotykają grupę z pobliskiego klasztoru lamów, której lider, Chińczyk Chang prowadzi ich do Shangri-La położonego w idyllicznej dolinie otoczonej górami. George chce zadepeszować do Biura Spraw Zagranicznych, ale Chang wyjaśnia, że Shangri-La jest odizolowane od cywilizacji, z jedynym kontaktem przez plemię tragarzy dostarczające zapasy raz na kilka lat. Robertowi nie przeszkadza to i zaczyna się aklimatyzować. Shangri-La nie reprezentuje konkretnej religii i opiera się na zasadzie umiarkowania, w związku z brakiem przestępstw nie potrzeby policji i armii, a mieszkańcy nie starzeją się i są długowieczni. Wspólnotę założył w 1713 roku belgijski ksiądz i pierwszy Europejczyk w Shangri-La, ojciec Perrault, który zaczął uczyć tubylców i rozpoczął kolekcjonowanie dzieł sztuki z całego świata.