Informacje na temat pracowników zatrudnionych przy budowie kanału są ograniczone. Ponieważ jego budowa była skrajnie wyczerpująca i niebezpieczna, podejmowali się jej zazwyczaj imigranci. Kiedy projekt został porzucony, kanał był stopniowo wypełniany wodą. W 1920 r. kanał stał się dla miasta wysypiskiem.
W latach czterdziestych amerykańskie siły zbrojne używały kanału do składowania odpadów z II wojny światowej, w tym pozostałości nuklearne z Projektu Manhattan. Wojskowe odpady były również przechowywane w Lewiston (Nowy Jork).
W tym samym czasie firma Hooker Electrochemical Company (znana później jako Hooker Chemical Company), założona przez Elona Huntingtona Hookera, szukała miejsca do składowania ogromnych ilości odpadów chemicznych. W 1942 roku uzyskała pozwolenie od Niagara Power and Development Company, aby zrzucić je do kanału. Został on osuszony i pokryty grubą warstwą gliny. Gromadzono tu 210-litrowe metalowe beczki z odpadami. W 1947 roku Hooker kupił kanał wraz z 21-metrowymi pasami ziemi po obu stronach. Miasto i armia kontynuowały zaśmiecanie tego obszaru.