W 1935 wespół z profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego Tadeuszem Lehrem-Spławińskim wydała w Kownie Lenku kalbos gramatika (gramatyka języka polskiego redagowana w języku litewskim) – bardzo poważne dzieło, ułatwiające Litwinom naukę języka polskiego. Pracowała również nad przygotowaniem bardzo obszernego słownika polsko-litewskiego, którego jednak nie wydano ze względu na wybuch II wojny światowej. W 1943 zatrudniła się w Archiwum Miejskim w Wilnie, a w latach 1944–1945 była sanitariuszką w Betygole.
Przenosiny do Polski Po wojnie przyjechała do Polski, gdzie od 1. X. 1946 znalazła zatrudnienie w Bibliotece Uniwersyteckiej we Wrocławiu, w której pracowała do końca życia. W 1947 złożyła państwowy egzamin bibliotekarski, a rok później ukończyła specjalistyczny kurs bibliotekarski dla opracowujących stare druki. Była starszym kustoszem dyplomowanym.