Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia obecnie 21 podgatunków S. cheela: wężojad czubaty (S. cheela cheela) (Latham, 1790) – północne Indie, Nepal, Bhutan, Bangladesz, Pakistan. S. cheela melanotis (Jerdon, 1844) – południowe Indie. S. cheela spilogaster (Blyth, 1852) – Sri Lanka. S. cheela burmanicus Swann, 1920 – Mjanma do południowo-zachodnich Chin oraz centralnych i południowych Indochin. S. cheela ricketti W.L. Sclater, 1919 – południowe Chiny, północny Wietnam. S. cheela malayensis Swann, 1920 – Półwysep Malajski, północna Sumatra. S. cheela davisoni Hume, 1873 – Andamany. wężojad szarolicy (S. cheela perplexus) Swann, 1922 – wyspy Riukiu. S. cheela hoya Swinhoe, 1866 – Tajwan. S. cheela rutherfordi Swinhoe, 1870 – wyspa Hajnan. S. cheela pallidus Walden, 1872 – północne Borneo. S. cheela richmondi Swann, 1922 – południowe Borneo. wężojad krótkosterny (S. cheela natunensis) Chasen, 1935 – wyspy Natuna i Belitung. wężojad ciemny (S. cheela sipora) Chasen & Kloss, 1926 – Wyspy Mentawai. S. cheela batu Meyer de Schauensee & Ripley, 1940 – południowa Sumatra, Wyspy Batu. wężojad blady (S. cheela asturinus) A.B. Meyer, 1884 – wyspa Nias. wężojad falisty (S. cheela abbotti) Richmond, 1903 – Simeulue. S. cheela bido (Horsfield, 1821) – Jawa, Bali. wężojad brązowoszyi (S.